لباس راهراه برای «حُر»؛ زنگ خطری برای تغییرات در لباسهای تعزیه
سیدمحمدمهیار میرنقی، که در جایگاه مخالفخوان و جامهدار تعزیه فعالیت دارد، به تغییرات سالانهای که در لباسهای تعزیه مشاهده میشود، اشاره میکند. او میافزاید: «به عنوان مثال، در تعزیهخوانی نقش جناب حُر، لباسی را مشاهده کردم که طرحهای راهراه آن به تناوب از رنگهای زرد و مشکی تشکیل شده بود. این تغییرات که به تدریج در حال محبوبشدن است، به نظر من نه به خوبی با تعزیه سازگاری دارد و نه در شان آن به حساب میآید. باید تاکید کنم که نگرانی من نه تنها از سوی تصمیمات اساتید است، بلکه بیشتر از تأثیر این تصمیمات بر روی هنر ما ناشی میشود.»
سیدمحمدمهیار میرنقی، که به عنوان مخالفخوان و جامهدار در عرصه تعزیه شناخته میشود، به تغییراتی که در لباسهای تعزیه رخ میدهد، سال به سال پرداخته است.
وی که به تازگی با نمایش «روز واقعه» به کارگردانی مریم علیاکبری و با اثر بهرام بیضایی در تماشاخانه سنگلج اجرا داشته، درباره نمونههایی از این تغییرات افزوده میگوید: «به عنوان برخی از نمونهها، به تازگی به سبب تنوعطلبی، لباسهایی با طرح راهراه که برخی از دوستان و حتی اساتید استفاده کردهاند، به چشم میخورد. برای مثال، تعزیهخوانی را در نقش جناب حُر دیدم که لباسش به صورت راهراه زرد و مشکی طراحی شده بود، یا تعزیهخوان دیگری در نقش شمر با لباسی راهراه به رنگهای قرمز و مشکی. این تغییرات که به مرور زمان در حال متداولشدن است، به عقیده من نه تنها با تعزیه هماهنگی ندارد بلکه از متانت آن نیز میکاهد. باید بگویم که موضوع نگرانکننده من فقط در تصمیمات استادان خلاصه نمیشود، بلکه تأثیرات این تصمیمات نیز برایم حائز اهمیت است.»
این جامهدار همچنین خاطرنشان میکند که به عنوان یکی از فروشندگان لباسهای تعزیه، این گونه تصمیمات میتواند به نفع او باشد. مثلاً، تعزیهخوانی که در نقش حُر در سال گذشته از او لباسی یکدست زرد تهیه کرده، به احتمال زیاد اکنون به دنبال لباسی با طرح راهراه زرد و مشکی خواهد بود. اما او نگران است که چنین تغییراتی ممکن است «شکاف عمیقتری را میان ما و اصل و اساس تعزیه به وجود بیاورد.»
